Het eerste Goetheanum in Dornach (vlakbij Bazel) brandde af op 31 december 1922. In maart 1924 ontwierp Rudolf Steiner een model voor het tweede Goetheanum. In november van dat jaar kwam de bouwvergunning: ondanks veel tegenstand werd deze toch afgegeven. Vanaf 28 september 1924 lag Rudolf Steiner ziek in bed in de Schreinerei (dat vlak naast het afgebrande Goetheanum ligt). Hij hoorde op zijn ziekbed het lawaai van het wegruimen van het puin. Na zijn dood (op 30 maart 1925) kwam de bouw van het tweede Goetheanum snel op gang. Het hoogste punt werd bereikt op 29 september 1926, en twee jaar later op 29 september 1928 vond de feestelijke opening van het gebouw plaats.

Het duurde echter lange jaren voordat de binnenruimte van de grote zaal zijn definitieve vorm kreeg. Pas in1998 werd met het aanbrengen van een nieuw plafond en van de schilderingen daarop, de zaal voltooid. Maar toen werd het ook een unieke Michaëltempel: vensters, pilaren en plafond vormen een geheel en geven inzicht in de geheimen van Michaël.

De schilderingen werden door Rudolf Steiner zelf oorspronkelijk ontworpen voor het eerste Goetheanum en werden in 1998 door een groep schilders opnieuw, passend bij dit nieuwe Goetheanum, op het plafond aangebracht. Ze geven inzicht in de esoterische geschiedenis. Iedereen die zich verdiept in het esoterische christendom en/of de antroposofie, wordt al vrij snel met deze geschiedenis geconfronteerd: alleen door kennis te nemen van deze geschiedenis, wordt de huidige Michaëlische tijd immers begrijpelijk.

Daarom staan we op onze Thema-dag stil bij de verschillende afbeeldingen van bijvoorbeeld de schepping, Lemurië en Atlantis, net als bij die van de Oud-Indische cultuurperiode, de Oud-Perzische cultuurperiode, enzovoort.

Hier onder vindt u het boekje en de presentatie van de themadag

 

Boekje

 

Presentatie