Algemeen

Omkijken? Liever niet. Want kijken, écht kijken, doet pijn. Je voelt weer hoe het was, de pijn, het gemis. Herinnering: zonder tranen gaat het niet. Maar weet: alleen wie om kan zien, kan ook vooruitzien: wie tranen zaait, zal licht en toekomst oogsten. Hans Stolp

Het wonder van het licht? Je moet er hard voor werken om weer een weg vooruit te vinden en niet alleen maar om te zien. Maar wie die weg durft gaan, de eenzaamheid, de pijn doorstaat, wie in de nacht blijft hopen op het wonder, zal mogen ervaren hoe het eerste morgenlicht het duister van

Zoek de troost niet in veel eten. Zoek het niet in een overmaat aan werk. Zoek het niet in drank die verdooft. Durf de pijn te voelen, verdraag het en ontdek hoe juist daarin het begin van een nieuwe hoop ontwaakt. Toekomst gloort voor wie niet vlucht. Hans Stolp

Je hoeft niet bang te zijn als het leven je klem zet en belaagt: Ik ben bij je. Je hoeft niet bang te zijn voor wat de dag van morgen je aan zorgen, verdriet en pijn zal brengen: Ik draag je door het donker heen. Je hoeft niet in het beklemmende duister van je angst

De levensschool Wat is eigenlijk troost? Anders gezegd: wie of wat helpt ons, als we door moeilijke ervaringen heen gaan? Wat écht helpt, dat zijn de mensen die je begrijpen en die met hun hart, en niet met hun hoofd reageren. Mensen die je op de een of andere manier laten voelen dat het niet

Leven bij de dag. Dat is al zwaar genoeg. Want elke dag heeft genoeg aan zijn eigen duisternis. Laat de toekomst open, die ligt ongrijpbaar verborgen achter de horizon. Alleen. Stilte die je omhult. Je kunt proberen die te ontlopen door je in je werk te storten. Het helpt nooit echt, want is slechts uitstel.

1. Een moderne plaag In januari 2018 nam Theresa May, de Engelse premier, een Minister voor Eenzaamheid in haar kabinet op. Dat was een wereldprimeur: zoiets was nog nooit eerder vertoond! May stelde dat er sprake is van een eenzaamheidsepidemie: meer dan 9 miljoen Britten hadden bij een recent onderzoek aangegeven zich regelmatig eenzaam te

Wie kent het niet? Die periodes in je leven waarin je je heel eenzaam voelt? Je staat er, zo ervaar je dat zo vaak, helemaal alleen voor en er is niemand die echt begrijpt waar je doorheen gaat. Maar op de een of andere manier kom je er toch altijd weer doorheen. Je vraagt je

Alleen. Zo koud. Alsof je nooit meer warm zult worden. Alleen in de nacht, alleen met verloren dromen. Alleen met al die onrust in je ziel, met emoties die je naar de keel grijpen: zij zijn jou de baas in plaats van jij hen. Je voelt: er is geen andere weg dan voorwaarts gaan en

Bijna ieder mens krijgt in onze tijd te maken met gevoelens van eenzaamheid. Sommigen zeggen zelfs dat eenzaamheid in deze tijd epidemische vormen aanneemt. Denk daarbij overigens niet dat het vooral ouderen zijn die met eenzaamheid te maken krijgen: het zijn met name de alleenwonende veertigers bij wie deze gevoelens het meest, en het meest