Zo vaak al kwam ik naar de aarde
Zovele levens leefde ik al.
Zo vaak al kwam ik naar de aarde,
zovele ervaringen deed ik op.
Ik ben zo oud als de aarde zelf.
Vaak was ik een man. In die levens
leerde ik wat een man zich eigen
moet maken: moed, het ontwikkelen
van zelfbewuste kracht en logisch denken.
Maar even vaak was ik een vrouw
en ontdekte ik de kracht van de liefde,
maakte ik mij de echte aandacht
voor de ander eigen en ontwikkelde
ik de stille kracht van de intuïtie.
Veel heb ik gezien en veel doorleefd.
Zo leerde ik ook de ander te begrijpen,
want alles wat een ander meemaakt,
heb ik in een van mijn vele levens zelf al
eens ervaren. Zo word ik langzaam wijzer.
Ik weet: als ik oordeel over een ander,
oordeel ik over mijzelf. Want maakte ik
in een vorig leven niet dezelfde fout?
Ik weet: ik hoef mij niet te wreken,
want het is de kosmische wet van het karma
die voor vereffening zorgt. Dit inzicht
maakt mij vrij van wraak en wrok.
Ik vraag niet waarom, want ook al
begrijp ik het niet, ik weet dat alles
wat mij overkomt, mij iets te zeggen
heeft en mij iets leren wil. Daarom
zoek ik elke dag opnieuw naar de les
die in mijn ervaringen besloten ligt.
Zo oud als de aarde zelf ben ik.
In al die levens ging jij, mijn Engel,
met mij mee. In al die levens was
U het, mijn God, die mij droeg
en die mij leidde, hoe mijn weg ook ging.
Daarom bid ik U, mijn God: help mij
ook in dit leven te groeien in inzicht
en in wijsheid, maar vooral in liefde.
Hans Stolp