Ik vroeg zo vaak aan God: waarom?
Ik kon maar niet begrijpen waarom ik
zoveel verdriet en afwijzing te dragen kreeg.
Maar hoe vaak ik ook vroeg, nooit kreeg ik
een antwoord op de vraag die steeds weer
opklonk in mijn hart.
Tot op een dag een stem mij vroeg:
Kijk eens terug naar het leven dat achter je ligt.
Kijk eens terug naar de vreugden en het verdriet.
Had je een ander leven willen hebben dan
het leven dat Ik je gaf?
Meteen wist ik het antwoord op die vraag:
natuurlijk had ik geen ander leven willen
hebben.
Natuurlijk was dit leven goed zoals het was.
Ik had immers naast het verdriet ook zoveel
trouw ontvangen. Ook had ik mensen ontmoet
die mij met liefde omringden.
Daarom voelde ik me rijk vanbinnen.
Toen vroeg de stem: En wat heb je geleerd
van het verdriet en de pijn die Ik je
te doorleven gaf? Ook nu wist ik meteen
het antwoord op die vraag: ik was een beetje
wijzer geworden, geduldiger en had meer
mededogen met andere mensen gekregen.
Ik wist immers wat verdriet was en kende
hun pijn.
Toen besefte ik dat God mij met die donkere
lessen een geschenk gegeven had: zonder die
pijnlijke en verdrietige ervaringen zou ik immers
nooit die wijsheid en die mildheid geleerd hebben
die mij nu een beetje eigen geworden waren.
Toen zei de stem: Achter elk waarom ligt een
daarom verborgen en wie de stap van waarom
naar daarom maakt, die heeft het geheim van
het leven begrepen, en is rijk.
Sinds die tijd vraag ik nooit meer: waarom?
Ik vraag alleen nog maar: help mij te begrijpen
waarom U mij dit alles te doorleven geeft, zodat
ik zeggen zal: daarom schonk God mij deze les.
Hans Stolp