De transformatie van onze tijd
Ofwel: de zeven brieven die Johannes schreef
Johannes op Padmos
Het fascinerende en raadselachtige geschrift dat de Bijbel afsluit, het laatste Bijbelboek, kreeg de naam “De Openbaring van Johannes.” Het bevat de visioenen die Johannes, de Evangelist, op het eiland Padmos ontving en die hij dicteerde aan zijn jonge medewerker Prochorus. Johannes was toen zesennegentig jaar en gevangen op Padmos, omdat hij had geweigerd een offer te brengen aan het beeld van keizer Domitianus.
Opgesloten in een grot – die tot op de dag van vandaag te bezoeken is – ging de hemel open en mocht Johannes Christus schouwen in al Zijn majesteit en liefde. Deze plotselinge verschijning maakte een diepe indruk: vol ontzag valt hij op zijn knieën, zoals beschreven in het eerste hoofdstuk van De Openbaring.
Wie Padmos bezoekt en de stilte opzoekt, kan nog steeds de krachtige Johannes-energieën ervaren. Stilte en meditatie maken het mogelijk zijn stem en zijn liefde voor Christus zelf te ervaren.
Een jarenlang gemis
Johannes was diep onder de indruk van de grootse verschijning van Christus. Toen hij ongeveer 33 jaar oud was, maakte hij in Palestina het lijden, de kruisiging en de opstanding van Jezus mee. Samen met Maria, de moeder van Jezus, en Maria Magdalena stond hij aan de voet van het kruis en deelde hij in het lijden van Christus.
Na de hemelvaart van Jezus brak er voor Johannes een tijd van grote leegte aan. Hij moest zonder zijn Meester verder gaan, zijn opdracht op aarde vervullen zonder dagelijkse inspiratie en hulp. Nu, zesennegentig jaar oud, zag hij in het visioen zijn Meester terug. Zijn hart ging wijd open en diepe vreugde vervulde hem.
De zeven brieven
Toen Christus Johannes optilde tot de geestelijke sfeer waarin Hij leeft, dicteerde Hij zeven brieven aan Johannes, gericht aan zeven christelijke gemeenten in Klein-Azië:
- Efeze
- Smyrna
- Pergamum
- Tyatira
- Sardes
- Filadelfia
- Laodicea
Johannes dicteerde deze brieven later aan Prochorus. Ze symboliseren niet alleen de zeven gemeenten, maar ook zeven cultuurperioden van de na-Atlantische tijd, van de ondergang van Atlantis (~10.000 v. Chr.) tot ver in de toekomst:
| Gemeente | Cultuurperiode | Tijd |
|---|---|---|
| Efeze | Oud-Indisch | 7000 – 5000 v. Chr. |
| Smyrna | Oud-Perzisch | 5000 – 2907 v. Chr. |
| Pergamum | Egyptisch | 2907 – 747 v. Chr. |
| Tyatira | Grieks/Romeins | 747 v. Chr. – 1413 n. Chr. |
| Sardes | Europees | 1413 – 3573 n. Chr. |
| Filadelfia | Russisch | 3573 – 5733 n. Chr. |
| Laodicea | Amerikaans | 5733 – 7893 n. Chr. |
Johannes leefde in de eerste eeuw, tijdens de Grieks/Romeinse periode, gesymboliseerd door Tyatira. In deze periode ontvingen mensen de morgenster, de Christuskracht, die hen in staat stelde hun emoties en driften te beheersen. Deze innerlijke Christuskracht is het ontwaken van het hoger zelf.
De tijd waarin wij leven
Wij leven in de Europese cultuurperiode, gesymboliseerd door Sardes, de vijfde na-Atlantische periode. Belangrijke thema’s zijn:
- Individu worden: op eigen benen leren staan, bewust worden van wat in ons leeft, loskomen van meningen en dogma’s, trouw blijven aan het inzicht van het hart.
- Bewustzijn van de geest: inzien dat wij geestelijke wezens zijn, en dat kosmos, aarde, natuur, dieren en planten gedragen worden door geestelijke krachten.
Christus waarschuwt dat het gevaar bestaat dat zelfbewuste mensen, krachtig en zelfstandig, materialistisch en egoïstisch blijven. Tegelijkertijd zijn er mensen die hun lagere ik hebben overwonnen en vanuit hun hoger zelf leven; zij wandelen in witte gewaden, symbool voor een levende verbinding met Christus.
De grote transformatie
De brief aan Sardes kondigt een ingrijpende transformatie aan:
- Leven vanuit zijn, in plaats van hebben.
- Omvorming van alle menselijke levenspatronen, instellingen en organisaties, gericht op solidariteit, naastenliefde en eerbied voor de aarde.
Voorbeelden:
- Politiek: samenwerking i.p.v. machtsspelletjes.
- Economie: eerlijke verdeling van middelen, geen bonussen voor enkelen.
- Geneeskunde: gericht op het gehele menselijk lichaam, in samenwerking met de Christuskracht.
- Onderwijs: ontwikkeling van creativiteit, gevoeligheid en eerbied voor de natuur.
- Landbouw: samenwerking met de geesten van de aarde en de Christusgeest.
- Ouderdom: geëerd als levensfase voor spirituele verdieping.
- Samenwerking met de geestelijke wereld: bewust leven vanuit verbondenheid.
Deze transformatie wordt mogelijk door diepgaande lessen en, soms, crises in economie, onderwijs en voedselvoorziening. We bevinden ons al middenin deze transformatie.
Laodicea en de toekomst
Het jaar 2012 werd symbolisch geladen door de Maya-kalender, maar volgens Johannes’ visioenen betekende het niet het einde, maar een doorgang naar een nieuwe wereld.
De zesde na-Atlantische cultuurperiode, gesymboliseerd door Filadelfia, zal beginnen in 3573 n. Chr. De naam betekent broeder- en zusterliefde. In deze periode zal het ware christendom tot bloei komen: samenleven zonder vooroordelen, gescheidenheid of materialistische drang. Het is een tijd van hoop, gedragen door Christus Zelf.
Onze tijd is een tijd van groeiend uitzicht op een nieuwe wereld, geleid door liefde en bewustzijn van ons hoger zelf.
Hans Stolp