Veertig dagen na Pasen, vieren wij het nog
altijd maar, we poetsen het al bijna helemaal
uit omdat we denken: “wat is dat voor onzin.
Maar het is geen onzin.
Het is eigenlijk heel indrukwekkend.
Want Jezus Christus, ik vertelde het al eerder;
Hij klom steeds verder omhoog, steeds hogere
werelden binnen. Kun je je voorstellen dat zijn
energie ook steeds verfijnder, steeds hoger
werd en dat de afstand tussen zijn steeds fijner
wordende energie en de botte energie van de
aarde steeds groter werd?
Er kwam een moment, na 40 dagen, dat de
helderziendheid van de leerlingen niet langer
toereikend was om Hem te volgen.
Er staat, dat Jezus zo omhoog schoof en dat er
een wolk onder zijn voeten trok.
In alle heilige teksten kun je lezen dat een wolk
een symbool is van onze onbewustheid.
De leerlingen konden Hem niet langer helderziend
waarnemen. Een wolk onttrok Hem aan hun gezicht.
Dat kun je ook daar aan zien, aan het eind van het
Marcus evangelie geloof ik, staat dat Jezus zegt, als
een van zijn laatste woorden aan zijn leerlingen:
“Zie, Ik ben met jullie tot aan het einde der tijden.”
Hoe kan dat nou? Is Hij nou verdwenen of blijft Hij?
Begrijp je? Nee, Hij blijft maar zij konden Hem
niet langer helderziend waarnemen.
Hans Stolp.