Gedichten

Leven is groeien en steeds weer bereid zijn om het oude los te laten; want alleen zo leren wij het: open te staan en te blijven voor de beweging van de geest. Leven is gevoelig worden en gevoelig blijven voor wat voorbij de grens van het zichtbare ligt. Leven is ervaren wat je opdracht is […]

Liefde is vertrouwen en hopen, zelfs in het diepste donker. Liefde is de andere vrijlaten En zichzelf laten zijn. Liefde is loslaten en pijn, Wanneer het voor de ander Beter is een eigen weg te gaan. Liefde is doen wat goed is voor de ander. Liefde is kijken met verwondering. Want liefde ziet het goede

Mensen, levend in de materie, hebben vaak nog een totaal verkeerd beeld van wat Liefde eigenlijk is. Zelfs wanneer wij een liefdedaad stellen naar onze medemensen, leeft toch meestal, bewust of onbewust, op de achtergrond de gedachte: ‘Wat krijg ik ervoor in de plaats?’ Dat is niet de liefde met een grote L. Ook de

Mijn houvast, vraag je, waarin dat ligt? In de ware Geest van de Liefde die in het christendom de Christus wordt genoemd, in de Griekse Oudheid met de naam Apollo werd aangeduid en die in India Krishna genoemd wordt. Wie zich innerlijk met dit Wezen, dat alle religies overstijgt, verbindt, vindt inzicht en uitzicht beide.

Toen we nog een kind waren, leefde de liefde in onze ziel en in ons hart. Het was de liefde die ons vol verrukking liet kijken naar het glanzende schild van een kever die op het blad zat van een beuken- haag, of naar de eendenkuikens die achter hun moeder aan waggelden. De liefde kleurde

Weet je het al? Niet in je kracht, maar in je zwakheid ligt je winst. Als je niet langer wegloopt voor je verdriet, als je de pijn en onmacht niet langer wegstopt, maar dat alles eerlijk onder ogen durft zien, dan, eerst dán zal je Mij eindelijk vinden. Weet je het al? Zo lang je

Dankbaarheid maakt angst kleiner. Ongemerkt verliezen wij regelmatig, soms zelfs meer dan eens per dag, de moed. We hebben daar allerlei uitdrukkingen voor, bijvoorbeeld: de moed zakt mij in de schoenen. Gelukkig krabbelen we meestal vanzelf, in de regel eveneens onbewust, weer omhoog en vatten weer moed. Maar wat helpt ons nu eigenlijk om weer

Ik vroeg zo vaak aan God: waarom? Ik kon maar niet begrijpen waarom ik zoveel verdriet en afwijzing te dragen kreeg. Maar hoe vaak ik ook vroeg, nooit kreeg ik een antwoord op de vraag die steeds weer opklonk in mijn hart. Tot op een dag een stem mij vroeg: Kijk eens terug naar het

Ik stond aan de rand van de zee. De golven rolden wit gekuifd naar mij toe en hielden bij mijn voeten halt. De zon stond laag boven de horizon en legde een pad van gouden licht vanaf de einder naar mij toe. Vol verwondering keek ik en laafde mij aan dit beeld dat mij raakte

Laat het denken los: het wil bevatten, grijpen wat voor haar te groot is. Het wil bemachtigen wat van de kant van liefde tot ons komt. Laat het denken los: te zien wat komen gaat, het staat je in de weg. Het wil het goddelijke gebeuren in menselijke maat dwingen. Luister met het hart, kijk